σύγκλασις
σύγκλασις, breaking
σύγ-κλᾰσις, εως, ἡ,
- breaking, Thd. Pr. 19.29.
σύγκλασις, εως (ἡ) [ᾰ] c. le suiv. Théodot. Prov. 19, 29.
σύγκλασις, ἡ, das Zusammenbrechen. – Das Zusammenstoßen, -treffen, τῆς φάλαγγος Arr. An. 1.4.4, jetzt richtiger σύγκλεισις.