συγκοίμημα
συγκοίμημα, partner of one’s bed
συγκοίμ-ημα, ατος, τό,
- partner of oneʼs bed, in pl., E. Andr. 1273.
συγκοίμημα, ατος (τὸ) c. le suiv. au plur. Eur. Andr. 1273.
συγκοίμημα, τό, das Zusammenschlafen, der Beischläfer, Eur. Andr. 1270.
συγκοίμημα, ατος, τό,
from συγκοιμάω
- partner of oneʼs bed, in pl., Eur.