συγκοινωνός
συγκοινωνός, partaking jointly of
συγκοινων-ός, όν,
- partaking jointly of, τῆς ῥίζης Ep.Rom. 11.17, cf. 1 Ep.Cor. 9.23; ἐν τῇ θλίψει Apoc. 1.9; τῆς βασιλείας μου Steph. in Hp. 1.76D.: Subst., partner, PMasp. 158.11 (vi A.D.).
συγ·κοινωνός, ός, όν, qui participe à, gén. NT. Rom. 11, 17 ; 1 Cor. 9, 23 ; avec ἐν et le dat. NT. Apoc. 1, 9.
συγκοινωνός, Teil woran habend, NT.
συγκοινωνός
συγ-κοινωνός, ή, όν
- partaking jointly of a thing, c. gen., NTest.