σύγκολλος
σύγκολλος, glued together
σύγκολλ-ος, ον, (κόλλα)
- glued together, βάρη Nic. Fr. 78:—mostly in Adv. συγκόλλως, in accordance with, ἐμοί A. Supp. 310; σ. ἔχειν to agree, Id. Ch. 542; σ. κολλᾶν τι ἐπί τινι App.Anth. 7.6: also neut. pl. as Adv., λόγος σύγκολλα . . τεκταίνεται S. Fr. 867.
σύγ·κολλος, anc. att. ξύγ·κολλος, ος, ον, collé ensemble, Nic. fr. 9 ; d’où fig. qui s’accorde ou se rapporte exactement, au plur. neutre adv. Soph. fr. 746 Dind.
Étym. σ. κόλλα.
σύγκολλος, (durch Leim) fest verbunden ; übertr., zusammenpassend, καὶ ταῦτʼ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί, Aesch. Suppl. 310 ; Ch. 535 ; συγκόλλως auch Aenigm. 8 (APP 117).
σύγκολλος
σύγ-κολλος, ον,
κόλλα
- glued together: adv., συγκόλλως ἔχειν to fit exactly, Aesch.