συγκομιδή
συγκομιδή, a gathering in
συγκομ-ῐδή, ἡ, of harvest,
- gathering in, ἐν καρποῦ ξυγκομιδῇ ἦσαν Th. 3.15; σ. τῶν ἐκ γῆς καρπῶν Pl. Tht. 149e, etc.; τῶν ὡραίων Id. Lg. 845e; σίτου X. HG 7.5.14: abs., ingathering, harvest, PCair. Zen. 225.9 (iii B.C.), IG 2(2).1100.28 (ii A.D.), PFlor. 175.25 (iii A.D.), etc.: cf. συγκομίζω I.2.
- 2 in pass. sense, being gathered together, crowding, ἐκ τῶν ἀγρῶν ἐς τὸ ἄστυ Th. 2.52.
- 3 σ. ἱστορίας compiling of history, Hdn. 1.1.1.
συγκομιδή, ῆς (ἡ) [ῐ] assemblage ; particul. collection, approvisionnement, récolte, Thc. 3, 15 ; Xén. Hell. 7, 5, 14 ; Plat. Theæt. 149e, etc. ; fig. compilation, Hdn commenc.
Étym. συγκομίζω.
1. het verzamelen, het binnenbrengen:
2. van pers. instroom, toestroom:
συγκομιδή, ἡ, das Zusammentragen, -bringen, bes. das Einernten, Thuc. 2.52, 3.15 ; τῶν ὡραίων, Plat. Legg. VIII.845e ; Theaet. 149e ; σίτου, Xen. Hell. 7.5.14 ; Sp., wie Pol. 13.100.8.
συγκομιδή
συγ-κομῐδή, ἡ,
- 1a gathering in of harvest, Thuc., Xen.
- 2in pass. sense, a being gathered together, crowding into a place, Thuc.