σύγκλισις Save LSJ Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape σύγκλῐσις, v. σύγκλεισις II.2. σύγκλισις, εως (ἡ) [κλῐ] c. συγκλινίαι, Plut. Cam. 41 conj. σύγκλισις -εως, ἡ [συγκλίνω] engte, nauwe pas. σύγκλισις, ἡ, das sich Zusammenneigen, -liegen, Sp.