συγκλονέω
συγκλονέω, to dash together, confound utterly
συγκλονέω,
- dash together, confound utterly, συνεκλόνεον γὰρ ὀϊστοὶ [τοὺς Τρῶας] Il. 13.722; νέας AP 9.755; ἀκολασίη ψυχήν, ὥσπερ νῆα ἄνεμοι . ., σ. Eus.Mynd. 12; τοὺς καρπούς EM 378.48; of concussion of joints, Gal. 7.185.
συγ·κλονέω-ῶ, jeter de la confusion, troubler, bouleverser, Il. 13, 722 ; Anth. 9, 755 ; Gal. 7, 76 ||
➳ Impf. épq. συνεκλόνεον, Il. l. c.
συγκλονέω, durcheinander bewegen, rütteln, verwirren ; συνεκλόνεον γὰρ ὀϊστοί, Il. 13.722 ; νέας συγκλονέουσα Σκύλλα, Ep.adesp. 275 (IX.755).
συγκλονέω
[συγ-, συν- 4.]
To throw into confusion or disorder : συνεκλόνεον ὀϊστοί Il. 13.722.
συγκλονέω , ipf. συνεκλόνεον: confound, Il. 13.722†.
συγκλονέω
- to dash together, confound utterly, Il.