σύμπλοος
σύμπλοος, sailing with
σύμπλοος, ον, contr. σύμπλους, ουν, (πλέω)
- sailing with one in a ship, shipmate, Hdt. 2.115, 3.41, Ephor. 27J., Plu. Symp. 2.148a; τινι E. Hel. 1207, Antipho 5.21, etc.; σύμπλοι ἢ συστρατιῶται Pl. R. 556c; poet. of ships, ναῦς σ. εἰς ἄγρην AP 7.381 (Etrusc.), cf. 585 (Jul.).
- 2 metaph., partner or comrade in a thing, πάθους S. Ant. 541.
σύμπλοος, anc. att. ξύμπλοος-ους, οος-ους, οον-ουν, qui navigue ensemble, d’où subst. ὁ σ. compagnon de traversée, Hdt. 2, 115 ; 3, 41 ; Xén. Mem. 2, 2, 12 ; Plat. Rsp. 556c ; avec un dat. Eur. Hel. 1207 ; Ant. 132, 2, etc. ; p. ext. compagnon qui s’associe à, gén. Soph. Ant. 541.
Étym. συμπλέω.
σύμπλοος, zsgzn σύμπλους, mit zu Schiffe fahrend, Schiffsgenosse ; Her. 2.115, 3.41 ; Antiphil. 5.21 ; ἢ ξύμπλοι γιγνόμενοι ἢ ξυστρατιῶται Plat. Rep. VIII.556c ; Xen. Mem. 2.2.12 u. A.
Uebertr., Gefährte, Teilnehmer, ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη Soph. Ant. 537, u. Eur.
Uebertr., Gefährte, Teilnehmer, ξύμπλουν ἐμαυτὴν τοῦ πάθους ποιουμένη Soph. Ant. 537, u. Eur.
σύμπλοος
σύμπλους, ουν,
συμπλέω
- 1sailing with one in a ship, a shipmate, Hdt.; c. dat. pers., Eur.:—poet. of ships, Anth.
- 2metaph. a partner or comrade in a thing, c. gen., Soph.