συνεργητέον
συνεργητέον, one must assist
συνεργ-ητέον,
- one must assist, τῇ ἐκβολῇ Sor. 2.48, cf. Archig. ap. Gal. 12.676.
συνεργητέον, vb. de συνεργέω, Sor. Obst. p. 266 Dietz.