σύνεργον
σύνεργον, implement, tool
σύνεργον, τό,
- implement, tool, Artem. 3.36, POxy. 1069.8 (iii A.D.), 1159.20 (iii A.D.).
- II pl., trimmings, κιθωνίου Sammelb. 7250.11, cf. 7248.21 (iii/iv A.D.).
σύν·εργον, ου (τὸ) achèvement d’un travail, Artém. 282 Reiff ; Plot. Enn. 1, 154 Creuz.
Étym. σ. ἔργον.