συνοίμιος
συνοίμιος, harmonizing with
συνοίμιος, ον, (οἴμη)
- harmonizing with, c. dat., φόρμιγγι σ. ὕμνος A.R. 2.161: neut. συνοίμιον, τό, glossed by προοίμιον, Suid.
συν·οίμιος, ος, ον, qui résonne d’accord avec, A. Rh. 2, 161.
Étym. σύν, οἴμη.
συνοίμιος, zusammenstimmend, mit Etwas, wie σύμφωνος, ὕμνος φόρμιγγι Ap.Rh. 2.161.