συνοικουρός Save Bailly 2024 Pape συν·οικουρός, ός, όν, qui garde la maison avec, qui vit avec gén. Eur. Hipp. 1069, dout. Étym. σύν, οἰκουρός. συνοικουρός, mit od. zugleich das Haus hütend, ruhig zu Hause lebend, übertr., ξυνοικουροὺς κακῶν, Eur. Hipp. 1069.