συντροφία
συντροφία, a being reared together, common nurture
συντροφ-ία, ἡ,
- common nurture, Ph. 2.11, Plu. Cat.Ma. 20, PTeb. 407.6 (ii A.D.).
- 2 generally, living together, society, σ. καὶ συνήθεια Plb. 6.5.10, cf. D.H. 6.74; τινος with one, D.S. 30.17; ἡ πρὸς ἡμᾶς σ. Str. 8.3.3.
- 3 familiarity, κρημνοβατεῖν ἐπιστάμενοι διὰ τὴν τοῦ τόπου σ. Lyd. Mens. 4.14.
- II brood, AP 7.216 (Antip. Thess.).
συντροφία, ας (ἡ)
1 nourriture ou éducation en commun, Plut. Cato ma. 20 ; p. suite, vie en commun, relations habituelles, commerce, Pol. 6, 5, 10 ; Str. 337 ; DS. Exc. 580, 46 ; DH. 6, 74 ||
2 nourrisson, progéniture, Anth. 7, 216.
Étym. σύντροφος.
συντροφία, ἡ, die Ernährung od. Erziehung mit od. bei Einem, gemeinschaftliche Erziehung, das Zusammenaufwachsen, πρός τινα, Strab. 8.3.3 ; – übh. das Zusammenleben, Umgang, Gesellschaft, Pol. 6.5.10 ; ἰδίη, die Brut, Antip.Thess. 50 (VII.216).
συντροφία, ἡ,
- Ia being reared together, common nurture, Plut.
- IIa brood, Anth. from σύντροφος