σύντροφος

σύντροφ-ος, ον,

• brought up together with, τινι Hdt. 1.99; ὦ Κύπριδι . . καὶ Χάρισι . . ξύντροφε Διαλλαγή Ar. Ach. 989 (lyr.); also c. gen., foster-brother, οἱ μόθακες σ. Λακεδαιμονίων Phylarch. 43 J.; σ. τοῦ βασιλέως Σελεύκου, etc., OGI 247.2 (Delos, ii B.C.), al., Plb. 5.9.4, 32.15.10; and in Com. phrase, τηγάνων σ. μειρακύλλια Eub. 75.2; freq. of domestic animals, σ. τοῖσι ἀνθρώποισι Hdt. 2.65; τοῖς θηρίοις πόθος τῶν σ. X. Mem. 2.3.4; ἔστι [λέων] πρὸς τὰ σ. καὶ συνήθη σφόδρα φιλοπαίγμων Arist. HA 629b11; κυνίδιον σ. Plu. Aem. 10; ὄρνις Luc. Lex. 6: abs., τὸ σ. γένος bred up with me, says Ajax of the Athenians, S. Aj. 861; of like habits with oneself, Pl. Lg. 949c:—freq. in Inscrr. and Pap., SIG 798.6 (Cyzicus, i A.D.), etc.; Ζωτίκῳ συντρόφῳ his foster-brother, CIG 3109 (Teos), cf. 3142.3 (Smyrna), 3268 (ibid.), BGU 1058.50 (i B.C.); cf. συντρόφη:—τὸ σ., = συντροφία I.1, Arist. EN 1161b34.
• • • 2 generally, living with, τοῖς φονεῦσι S. El. 1190; ξ. ὄμμα the eye or presence of a companion, Id. Ph. 171 (lyr.); used to a thing, σ. ὤν (sc. ἀνάγκαις) E. IT 1119 (lyr.); γυμνασίῳ Plu. Sanit. 2.130c; φιλοσοφίᾳ, πενίᾳ, κολακείᾳ, Luc. Nigr. 12, 15: c. gen., σ. τῆς τόλμης Plb. 1.74.9; ἁρμονίης, μέθας, AP 7.26, 423 (both Antip. Sid.).
    • 3 of things, habitual, νόσημα Hp. Aër. 7; ἢν μὴ ἐκ παιδίου σύντροφος ᾖ [ἡ νοῦσος] Id. Morb.Sacr. 10; οὐκέτι συντρόφοις ὀργαῖς ἔμπεδος S. Aj. 639 (lyr.); τὰ ξ. everyday evils, Th. 2.50; τὸ τῆς πάλαι ποτὲ φύσεως σ. the congenital property of nature, Pl. Plt. 273b; πῦρ τὸ σ. innate heat, Hp. de Arte 12; σ. τινί natural to, χυμῷ Id. Off. 11; φάρμακον σ. ἐπιτέγξει Id. Fract. 29; ἡ σ. τισὶ φιλοπρωτία Phld. Rh. 2.158 S.; τὸ ἐναντιώτατον [πρόσωπον] οὐδὲ σ. ἡμῖν ὑπάρχον the opposite face (that of the dying patient) not being familiar to us, Gal. 18(2).25; τῇ Ἑλλάδι πενίη αἰεὶ σ. Hdt. 7.102: c. gen., κτύπος φωτὸς σύντροφος his habitual cry, S. Ph. 203 (lyr.), cf. σύντροπος. Adv., -φως ἔχειν c. dat., to be suitable, Hp. Fract. 32.
  • II Act., joint-herd, fellow-herdsman, τῆς ἀγέλης Pl. Plt. 267e.
  • • 2 τοῖς ὕδασι σ. τῶν ἀναβλαστανόντων assisting in nourishing . ., Pl. Lg. 845d.

σύντροφος, mit, zugleich, zusammen gefüttert, ernährt ; dah. mit Einem durch Erziehung, Umgang verbunden, vertraut, wie Ajax die Athene nennt, τὸ σύντροφον γένος, Soph. Aj. 848 ; El. 1181 ; u. übertr., οὐκέτι συντρόφοις ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλʼ ἐκτὸς ὁμιλεῖ, vom Wahnsinn des Ajax, Aj. 625 ; τῇ Ἑλλάδι πενίη ἀεὶ σύντροφος, Her. 7.102 ; gewöhnlich, von Krankheiten, die im Lande vorkommen, Thuc. 2.50 ; von Haustieren, Xen. Mem. 2.3.4 ; αἰσχύνῃ, Ep.adesp. 9 (XII.99); σύντροφον ἔχειν τινά, Antiphil. 7 (VI.257); öfter in späterer Prosa : τῇ φιλοσοφίᾳ καὶ πενίᾳ σύντροφος, Luc. Nigr. 12 ; κολακείᾳ, Merc.cond. 20 ; Pseudol. 28 u. öfter. – Selten c. gen., μέθας σ., Antip.Sid. 89 (VII.423), wie auch Plat. τὸ τῆς πάλαι ποτὲ φύσεως ξύντροφον, Polit. 273b, vgl. 267e, Legg. XII.949c ; active Bdtg, mit ernährend, scheint es ibd. VIII.845d zu haben, τοῖς ὕδασι ξύντροφα πνεύματα τῶν ἐκ γῆς ἀναβλαστανόντων ; vgl. Xen. Mem. 4.3.8, wo die Luft πρόμαχος καὶ σύντροφος ζωῆς heißt. – Pol. vrbdt auch τὴν μουσικὴν σύντροφον ποιεῖν τοῖς παισίν, 4.20.7, die Kinder mit der Musik aufwachsen lassen.

σύντροφος, ον, συντρέφω

• • Ibrought up together with another, c. dat., Hdt., Ar.:—often of domestic animals, Hdt., Xen.:—absol., τὸ σ. γένος the people bred up with me, Soph.
  • • 2generally, living with, Soph.; σ. ὄμμα the eye or presence of a companion, Soph.; σ. ὢν (sc. ἀνάγκαις) being born to difficulties, Eur.
    • 3of things, having grown up with one, congenital, natural, Soph.; τὰ ξύντροφα every-day evils, Thuc.:— σ. τινι natural or habitual to, τῇ Ἑλλάδι πενίη σύντροφος Hdt.
  • IIact. a helping in the preservation, τινος of a thing, Xen.