σύντριψις
σύντριψις, ruin, destruction
σύντριψις, εως, ἡ,
- ruin, destruction, LXX Jo. 10.10.
- II crushing, τοῦ ὀστέου Cass. Pr. 38.
σύντριψις, εως (ἡ) contrition, Spt. Jos. 10, 10.
Étym. συντρίβω.
σύντριψις, ἡ, das Zusammen- oder Aneinanderreiben, -stoßen, Zerschlagen, übh. Schlag, Stoß, Sp.