συμπλήρωμα
συμπλήρωμα, blocking
συμπλήρ-ωμα, ατος, τό,
- blocking or filling up of a body, Arist. Pr. 901a4, Epicur. Ep. 1 p.11 U.
συμπλήρωμα, ατος (τὸ) chose achevée ou complète, d’où résultat, T. Locr. 96b ; Arstt. Probl. 11, 18 ; DL. 5, 30 ; 10, 48.
Étym. συμπληρόω.
συμπλήρωμα, τό, was zum ganz Vollmachen oder um Vollzähligmachen gehört, Tim.Locr. 96b.