συμπληγάς
συμπληγάς, striking (Συμπληγάδες the Clashing Rocks)
συμπληγάς, άδος, ἡ,
- striking or dashing together, πέτραι Συμπληγάδες the clashing rocks, i.e. the Κυάνεαι νῆσοι, which were supposed to close in on all who sailed between them (also called συνδρομάδες), E. IT 355, cf. Str. 1.2.10, 3.2.12; Κυάνεαι σ. π. E. Med. 1263 (lyr.); Συμπληγάδες (sc. πέτραι) ib. 2, IT 260, 1389: sg., κυανέαν Συμπληγάδα ib. 241; Ἄξενον . . ἐκπερᾶσαι ποντίαν Ξυμπληγάδα, of the passage out of the Euxine (ποντιᾶν Ξυμπληγάδων Herm.), Id. Andr. 794 (lyr.).
- II as Subst., collision, conflict, Arist. Mu. 392b13, Him. Or. 19 tit.
συμπληγάς, anc. att. ξυμπληγάς, άδος (ἡ) [ᾰδ]
1 subst. choc, Arstt. Mund. 2, 10 ||
2 adj. qui s’entre-choque, d’où subst. plur. αἱ Συμπληγάδες (s. e. πέτραι) les Symplégades, n. de deux roches (appelées aussi Συνδρομάδες et Πλαγκταί) à l’entrée du Bosphore, dans le Pont-Euxin, et qu’on croyait se rapprocher pour enserrer les navigateurs qui s’aventuraient entre elles, Eur. I.T. 260, 355, 1389, Med. 2, 163 ; Str. 21, 149, etc. ; au sg. Συμπληγάς, Eur. Andr. 796, une des deux Symplégades.
Étym. συμπλήσσω.
συμπληγάς, άδος, ἡ, das Zusammenschlagen, -stoßen, ποντίαν ξυμπληγάδα, Eur. Andr. 796.
συμπληγάς, άδος,
συμπλήσσω
- striking or dashing together, ξυμπληγάδες πέτραι the justling rocks, i. e. the Κυάνεαι νῆσοι, which were supposed to close in on all who sailed between them, Eur.; also Ξυμπληγάδες (without πέτραι) Eur.; also in sg., Eur.