χειροτόνος
χειρο·τόνος, ος, ον, qui se fait ou qu’on offre les mains tendues, Eschl. Sept. 172.
Étym. χ. τείνω.
χειροτόνος, die Hände ausstreckend, mit ausgestreckten Händen wählend, Sp.; – mit ausgestreckten Händen flehend, Aesch. κλύετε πανδίκους χειροτόνους λιτάς, Spt. 156.