χειροτονητέον
χειροτονητέον, one must vote
χειροτον-ητέον,
- one must vote, Ar. Ec. 266.
- II one must appoint, τινὰ ἐπιμελητήν Ph. 2.57.
χειροτονητέον, vb. du préc. Ar. Eccl. 266.