χειρουργικός
χειρουργικός, of or for handiwork, dexterity
χειρουργ-ικός, ή, όν,
- of technical dexterity, ἡ χ. ἐπιστήμη Arist. Pol. 1341b1; τὰ μὴ χ. (sc. τῶν τεχνῶν) Phld. Po. 5.2; χ. μέρος τῆς μουσικῆς the practical part of music, i.e. execution, Plu. Mus. 2.1135d.
- 2 of or for surgery, ἡ -κή (sc. τέχνη) surgery, D.L. 3.85. Adv. -κῶς Poll. 2.148.
- II worked by hand, τόξα Hero Bel. 75.5.
χειρουργικός, ή, όν :
1 qu’on peut tendre avec la main, en parl. d’un arc à main ou portatif, Héron (Math. p. 122, 41) ||
2 qui concerne la pratique d’un art ou d’un métier, Plut. M. 1135c ; particul. ἡ χειρουργική, DL. 4, 85, l’art du chirurgien, la chirurgie.
Étym. χειρουργός.
χειρουργικός, ή, όν, zum Arbeiten oder Ausüben mit den Händen, zur Handarbeit gehörig, geschickt, praktisch ; τὸ χειρουργικὸν μέρος τῆς μουσικῆς, der ausübende Teil der Musik, Plut. de mus. 13. – Bes. zum Wundarzt u. zu seiner Kunst gehörig, chirurgisch, ἡ χειρουργική, sc. τέχνη, die Wundarzneikunst, DL. 3.85, wo sie durch τέμνειν καὶ καίειν charakterisiert ist, u. Sp.
χειρουργικός, ή, όν
- of or for handiwork, Arist.