χειροτέχνης
χειροτέχνης, a handicraftsman, artisan
χειροτέχν-ης, ου, ὁ,
- handicraftsman, artisan, Hdt. 2.167, Ar. Pl. 533 (anap.), 617 anap.), Th. 6.72, Pl. R. 597a, PBremen 48.27 (ii A.D.), etc.; opp. ἀρχιτέκτων, Arist. Metaph. 981a31; of slaves who brought in income to their owner, X. Mem. 3.11.4; φαύλους καὶ χ. Pl. R. 405a; opp. φιλόσοφοι, X. Vect. 5.4;opp. πολιτικοί, Plb. 10.17.6; τίς ὁ χ. ἰατορίας . .; who is the expert in surgery . .? S. Tr. 1000 (anap.), cf. Hp. VM 7; πολέμον χ. Plu. Comp.Lyc.Num. 2.
χειρο·τέχνης, ου (ὁ) qui exerce un art manuel, d’où :
1 artiste, artisan, Hdt. 2, 167 ; Thc. 6, 72 ; Xén. Mem. 3, 11, 4 ; Ar. Pl. 533, 617 ; p. opp. à φιλόσοφοι, Xén. Vect. 5, 4 ; à πολιτικοί, Pol. 10, 17, 6 ; ἰατορίας, Soph. Tr. 1002, qui pratique l’art de guérir ; fig. : πολέμου, Plut. Lyc. c. Num. 2, artisan ou auteur d’une guerre ||
2 (p. opp. à ἰδιώτης) homme de métier, Hpc. V. med. 8.
Étym. χ. τέχνη.
χειροτέχνης, ὁ, Handarbeiter, Handwerker, Künstler ; Ar. Plut. 533, 617 ; Her. 2.167 ; Thuc. 6.72, 7.27 ; Plat. Prot. 328a ; τὰ τοῦ κλινουργοῦ ἔργα ἢ ἄλλου τινὸς χειροτέχνου Rep. X.597a ; Sp., Pol. 10.17.6, πολέμου Plut. Lyc. 4, Kompar. Lyc. et Num. 2 ; ἰατορίας, der Chirurg oder Wundarzt, Soph. Tr. 996.
χειροτέχνης
χειρο-τέχνης, ου, ὁ,
- a handicraftsman, artisan, Hdt., Ar., etc.; τίς ὁ χ. ἰατορίας; who is the skilled surgeon? Soph.