ἀκατάστατος

I

1 inestable, irregular, variable δίαιτα Hp.Vict.3.68, πυρετοί Hp.Acut.(Sp.) 20, καιροί op. καθεστεῶτες Hp.Aph.3.8, κῦμα D.19.136, πνεῦμα Arist.Pr.941^b29, ἀήρ Orac.Sib.1.164

• de pers. voluble, tornadizo Plb.7.4.6, γνώμη Plu.2.714e, de Sión, LXX Is.54.11

• inseguro τὸν τὴν οἰκία<ν> μου ἀκατά<σ>τατον ποιοῦντα IKnidos 150B.12 (II/I a.C.).

2 errante, vagabundo ἀνάστατος καὶ ἀ. Sm.Ge.4.12.

3 desordenado, turbulento ὁρμαί Chrysipp.Stoic.3.166, πολιτεία D.H.6.74, πράγματα D.C.38.27.2

• insurrecto Ῥωμαίοις ἀκατάστατα ἔθνεα Orac.Sib.13.104.

4 medic. que no produce sedimento ἐναιωρήματα Hp.Prorrh.1.32.

II adv. -ως turbulentamente ἀ. ἔχει τὰ ἐν τῇ πόλει Isoc.21.7.