ἀνεπίληπτος
ἀνεπίληπτος, not open to attack, not censured, blameless
- not open to attack, τοῖς ἐχθροῖς Th. 5.17; not censured, blameless, βίος v.l. in E. Or. 922, X. Cyr. 1.2.15; perfect, τέχνη Ph. 1.15; ἀνεπιληπτότερον less open to criticism, Pl. Phlb. 43c; ἐξουσία ἀ. not subject to control, D.H. 2.14; unassailable, not subject to cancellation, συγγραφαί PTaur. 1.7.15. Adv. -τως X. An. 7.6.37, Ph. 2.2, al.
I
1 que no puede ser suprimido
συγγραφαί
• no sometido a control
ἐξουσία
2 de pers. no expuesto a ser acusado, irreprochable
Πέρσαι
διαφύλαξαν ἀνεπιλήπτους ἑαυτούς
οἱ ... ἀπὸ Πύρρωνος
ἢν δὲ ... καθαρὸς ὑμῖν καὶ ἀνεπίληπτος εὐρίσκωμαι
οἱ σύμμαχοι
• de abstr. perfecto, irreprochable
τὸ λεγόμενον
δοκιμασία
τέχνη
νόμος φύσεως
προαίρεσις
3 subst. τὸ ἀνεπίληπτον la perfección
τῆς ὀροφῆς ... τὸ ἀ.
II adv. -ως sin peligro
ἀ. πορεύεσθαι
• Adv ., Xen. An. 7.6.37.
- not open to attack, not censured, blameless, Eur., Thuc.: adv. -τως, Xen.