ἀπότομος
ἀπότομος, cut off, abrupt, precipitous
- cut off, στροφέων ἀ. μῆκος πήχεων πέντε IG ΙΙ(2).287 A 49 (Delos, iii B.C.); esp. sheer, precipitous, ἀ.ἐστι ταύτῃ ἡ ἀκρόπολις Hdt. 1.84, cf. 4.62; ἀ. ἐκ θαλάττης Pl. Criti. 118a; τὰ ἀ. precipices, Philostr. VA 3.4; ἀπότομον ὤρουσεν εἰς ἀνάγκαν, metaph. from one who comes suddenly to the edge of a cliff, S. OT 877 (lyr.). Adv. -μως, ἔχειν Philostr. VA 2.5.
- 2 metaph., severe, relentless, λῆμα E. Alc. 981 (lyr.); κρίσις LXX Wi. 6.6. Adv. -ως ib. 5.22, Plb. 18.11.2, Plu. Crass. 3, etc.; brusquely, prob. l. in Cic. Att. 10.11.5.
- b of persons, severe, Ph. 2.268.
- c of gladiatorial combats, a fight to a finish, ἑνόζυγον ἀπότομον IGRom. 4.1632; ἀπότομα alone, μουσεῖον καὶ Βιβλ. 1876/8 No.153; μονομαχιῶν τρεῖς ἡμέρας ἀποτόμους Inscr.Magn. 163.10, cf. IGRom. 3.360.9 (Sagalassus), CIG 2880 (Branchidae).
- 3 concise, συγκεφαλαίωσις Plb. 9.32.6.
- 4 c. gen., οἱ καθηγητῶν οὕτως ἀπότομοι γενηθέντες offshoots of our founders, Phld. Lib. p.22 O.
- 5 ἀπότομοι· οὐκ ἐνεργοί, Hsch.: ἀπότομον· τὸν μὴ ἄξιον προσόψεως, Id.
- II absolute: Adv. -μως absolutely, οὐδὲν τῶν τοιούτων ἐστὶν ἀ. οὔτε κακὸν οὔτʼ ἀγαθόν Isoc. 6.50, cf. D. 61.4; ἀ. ἀληθής Phld. Mus. p.98 K.; precisely, in the strictest sense, τοῖς ὀνόμασι χρῆσθαι Isoc. 9.10.
I
1 recortado, conciso, corto
συγκεφαλαίωσις
• recortado, no difuso, delimitado
τὸ φῶς βάλλειν ἀπότομον καὶ πυρῶδες
2 subst. τὸ ἀ. lo deslindado, finca privada
τν ἀποτόμν καὶ τν δαμοσίν
de las fincas privadas y de las públicas
3 subst. τὸ ἀ. tablón aserrado, tabla c. gen. partit.
τῶν στροφέων ἀπότομον μῆκος πήχεων πέντε
de los troncos, un tablón aserrado de cinco codos de anchoκυπαρισσίνων ἀπότομον
πτελεϊνων ἀπότομα τρία
tres tablas de olmo
• abs. vástago, rama Thphr.CP 3.14.5
• fig.
οἱ καθ[ηγη]τῶν οὕτως ἀπότομοι γενηθέντες
habiendo llegado así a ser los vástagos de los maestros
4
ἀπότομοι· οὐκ ἐνεργοί
ἀπότομον· τὸν μὴ ἄξιον προσόψεως
II
1 abrupto, escarpado, cortado a pico
ἀκρόπολις
ὄρη ἀ.
λόφοι
πέτραι
•
κατὰ τὰ ἀποτομώτατα δοκοῦντα εἶναι
por los lugares que parecían más escarpadosἐκ θαλάσσης
ἐκ μὲν τῶν ἄλλων μερῶν
• empinado
ἁψῖσι δὲ πάνυ ἀποτόμοις
• subst. τὸ ἀ. lugar escarpado, quebrado
ἐν ἀποτόμοις δὲ καὶ ὁ ἱέραξ νεοττεύει
τῶν κρημνῶν τὸ ἀ.
lo escarpado de las cumbres
2 fig. ref. al estilo abrupto, áspero
τὸ ὕψος τὸ ἀπότομον
τροπαί
3 fig. severo, riguroso, duro, implacable
(ὕβρις) ἀπότομον ὤρουσεν εἰς ἀνάγκαν
κρίσις
νόμος
ὀργή
ἦθος
διάνοια
• de pers.
βασιλεύς
• subst. τὸ ἀ. c. gen. severidad, rigor
φοβηθείσας τὸ ἀ. τοῦ πατρός
τὸ ἀ. τῆς τιμωρίας
τὸ ἀ. τῆς βλάβας
III decisorio, de combates de gladiadores sin cuartel
ζεύγη ἀπότομα δύο καὶ θηρία σφακτά
ἑνόζυγον
•
ποιήσαντα μονομαχιῶν ἡμέρας τρεῖς ἀποτόμους
πυγμή
πολεμιστής
guerrero que no da cuartel
• subst. ἀπότομα combates (de gladiadores) sin cuartel Robert, Les Gladiateurs 231 (Esmirna).
IV adv. -ως
1 abruptamente, en cuesta empinada de un puerto de montaña
εἶχεν
2 severa, dura, implacablemente
κατηγορεῖν
ἀ. ad me scripserat de nummis curandis
3 rigurosamente, absolutamente
οὐδὲν γὰρ τῶν τοιούτων ἐστὶ ἀ. οὔτε κακὸν οὔτε ἀγαθόν
ἀ. ἀληθής
•
ἀ. καὶ τῶν ὀνομάτων τοῖς πολιτικοῖς μόνον ... ἀναγκαῖόν ἐστιν χρῆσθαι
(al orador, por oposición al poeta) exclusivamente le es dado servirse del vocabulario de su ciudadἀκριβῆ καὶ τεταγμένην ἀ. δίαιταν
4 decididamente
πᾶσαν ἀποτόμως σφίσι παρείχοντο τὴν χρείαν
(los masaliotas) estaban volcados a ofrecer todo servicio a los romanos
a) von Bergen, schroff, steil, χωρίον Her. 1.84, 4.62 ; καὶ ὑψηλός Plat. Critia.118a ; ὄρη Xen. An. 4.1.2 u. öfter Folgde ; übertr., streng, grausam, ἀνάγκη Soph. O.R. 877 ; so adv. bei Cic. Att. 12.6.
b) kurz, συγκεφαλαίωσις Pol. 9.32.6.
c) bes. im adv., von Anderen abgeschnitten, für sich betrachtet, absolut, Dem. 61, 4.
- 1cut off, abrupt, precipitous, Hdt.; ἀπότομον ὤρουσεν εἰς ἀνάγκαν, metaph. from one who comes suddenly to the edge of a cliff, Soph.
- 2metaph. severe, relentless, Eur.