ἐκπολεμέω
ἐκπολεμέω, to excite to war, make hostile
- provoke to war, ἵνʼ ἐκπολεμήσειε τοὺς Ἀθηναίους πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους X. HG 5.4.20 (codd. and Harp.), cf. Th. 6.91:— Pass., ἐκπεπολεμῆσθαι πρὸς τὸν ἑαυτοῦ οἶκον Philostr. VA 5.35.
- II go to war with, LXX De. 20.10, al.
I intr.
1 impulsar, suscitar la guerra
χρὴ ... φανερώτερον ἐκπολεμεῖν
2 en aor. comenzar la guerra
ἐξεπολέμησαν ... πρὸς τοὺς Ῥαυκίους
3 guerrear, hacer la guerra
ὁ θεὸς ὑμῶν ἐξεπολέμει ὑμῖν
II tr.
1 arrastrar a la guerra
ἵν' ἐκπολεμήσειε τοὺς Ἀθηναίους πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους
τί λοιπόν, ἀλλ' ἢ ἐκπεπολεμῆσθαι πρὸς τὸν ἑαυτοῦ οἶκον;
¿qué queda, sino haberse visto arrastrado a una guerra contra su propia familia?
2 derrotar, vencer en v. pas.
πάντων ἐκπολεμηθέντων πρὸς Ῥωμαίων τῶν ... βασιλέων
cuando todos los reyes fueron derrotados por los romanosπρὸς Ἀγρίππα
ὑπὸ ... ἐμαυτοῦ ἐκπεπολεμημένος
• conquistar
Κρήτην
3 atacar
πόλιν
αὐτούς
τοὺς τὴν ἄκραν φυλάττοντας
2) zum Kriege reizen, Ἀθηναίους πρὸς τοὺς Λακεδαιμονίους Xen. Hell. 5.4.20.
3) bekriegen, τινά, Pol. 15.6.6.
- to excite to war, make hostile, Xen.