ἔκπνευσις
ἔκπνευσις, exhalation
ἔκ-πνευσις, εως, ἡ,
- exhalation, opp. ἀνάπν-, Arist. HA 492b9, al.
espiración
op. ἀνάπνευσις
op. εἴσπνευσις
ἐν τῷ πταρμῷ ... ἡ ἐ. γίνεται
ὁ δ' ἀασμὸς ἀθρόου ἔ.
ἔκπνευσις, εως (ἡ) expiration, Arstt. H.A. 1, 9, 4.
Étym. ἐκπνέω.
ἔκπνευσις, ἡ, das Aushauchen, Ausatmen, Arist. H.A. 1.9 u. Theophr.