ἔκποθεν
ἔκποθεν, from some place or other
ἔκποθεν, Adv.
- from some place or other, ἔ. ἀφράστοιο A.R. 2.224, 824; ἔ. ἀπροφάτοιο Q.S. 3.437: ἔκποθε, Id. 9.420, 14.74.
ἔκ·ποθεν, adv. A. Rh. 3, 262, ou ἔκ·ποθε, Q. Sm. 9, 420 ; 14, 74, de qqe lieu, avec le gén.
ἔκποθεν, irgendwoher, τινός, Ap.Rh. 3.262 u. öfter, wie a. sp.D.