ἐκποίητος
ἐκποίητος, given in adoption
ἐκποί-ητος παῖς a child
- given to be adopted by another, ἐ. εἰς οἶκόν τινος Is. 7.23, cf. Aeschin. 3.21; cf. εἰσποίητος.
- 2 alienated from, μητρός, Is. 7.25: metaph., κακίας Plu. Vind. 2.562f.
1 jur. entregado en adopción
Θρασύβουλος ἐ. εἰς τὸν οἶκον τὸν Ἱππολοχίδου γέγονε
ἐ. υἱός
2 apartado, alejado c. gen. separat.
μητρός
τῆς κακίας
ἐκποίητος, ος, ον :
1 cédé en adoption (p. opp. à εἰσποίητος, adopté), Is. 65, 41 ||
2 p. suite, devenu étranger à : ἐκποίητός τινος, Is. 66, 3, affranchi de l’autorité de qqn ; fig. ἐκπ. τῆς κακίας, Plut. M. 562e, émancipé du vice.
Étym. ἐκποιέω.
ἐκποίητος, παῖς, ein Kind, das man einen Andern hat adoptieren lassen, εἰς τὸν οἶκόν τινος, in die Familie eines Andern aufgenommen, Isae. 7.23 ; vgl. Aesch. 3.21 (B.A. 215 ὁ ἑτέρῳ δοθεὶς εἰσποιήσασθαι). Dah. übertr., ἐκπ. τῆς κακίας Plut. S. N. V. 21. Vgl. ἐμποίητος.
ἐκποίητος, ον
- given in adoption, Aeschin.