ἐμπείρως Save Bailly 2024 ἐμπείρως, adv. avec expérience : ἐ. ἔχειν τινός, Xén. An. 2, 6, 1 ; Dém. 1351, 7, avoir l’expérience de qqe ch. || Cp. -οτέρως, Eschn. 12, 5. Étym. ἔμπειρος.