ἐμπειρέω
ἐμπειρέω, to be experienced in, have knowledge of
ἐμπειρ-έω,
- to be experienced in, have knowledge of, c. gen. rei, τῆς χώρας Plb. 3.78.6, etc.; τῆς ὁδοῦ LXX To. 5.6.
ser experto, conocedor c. gen.
τῆς χώρας
τῆς ὁδοῦ
ἐμπειρέω-ῶ, avoir l’expérience de, connaître par expérience, gén. Pol. 3, 78, 6 ; 8, 17, 4 ; Spt. Tob. 5, 6.
Étym. ἔμπειρος.
ἐμπειρέω, erfahren, kundig sein ; τῆς χώρας, Pol. 3.78.6 ; τῶν τόπων 8.17.4 ; a.Sp.