ἑξάκυκλος
ἑξάκυκλος, six-wheeled
ἑξάκυκλος [ᾰ], ον,
- six-wheeled, ἅμαξαι Hp. Aër. 18.
1 que tiene seis ruedas
ἅμαξαι
• quizá de seis círculos
σοῦφα ἑξάκυκλ(α)
2 de seis giros, séxtuple
ἑ. ἕλιξ
ἑ. ἡμερῶν δρόμος
ἑξά·κυκλος, ος, ον [ῠ] à six roues, (litt. à six cercles) Hpc. Aër. 291.
Étym. ἕξ, κύκλος.
ἑξάκυκλος, mit sechs Rädern, Hippocr.