ἐπίμαχος
ἐπίμαχος, easily attacked, assailable
ἐπίμᾰχ-ος, ον,
- that may easily be attacked, assailable, of fortified places, opp. ἄμαχος, Hdt. 1.84; ἐκ τῆς γῆς ἐ. Th. 4.31, cf. 35; τὰ -ώτατα ib. 4; τῇ τὸ -ώτατον ἦν τοῦ χωρίου Hdt. 9.21, cf. 6.133, X. An. 5.4.14.
- II contended for, contested, Hld. 8.1.
- III equipped for battle, Thom.Mag. p.113 R.; epith. of Πλούτων, GDI 3520 (Cnidus), cf. SIG 1014.61 (Erythrae, iii B.C.).
- IV ally, helper, Ph. 1.659, Hsch.; ἐ. χωρία impregnable, Ph. 2.383 (v.l. ἀπο-), cf. Hsch.
ἐπί·μαχος, ος, ον [ᾰ]
I pass.
1 facile à attaquer, à prendre, en parl. de places fortes, Hdt. 1, 84 ; Thc. 4, 31, etc. ; ou d’un territoire, en gén. Hdt. 9, 21 ; Thc. 4, 4 ; Xén. An. 5, 4, 14 ||
2 au sujet duquel on combat, disputé, contesté, Hld. 8, 1 ||
II act. qui conclut une alliance défensive, allié de guerre, Porph. (Eus. P.E. p. 110) ||
Sup. -ώτατος, Hdt. 9, 21 ; Thc. 4, 4 et 115 ; Xén. Hell. 7, 1, 25 ; Arr. An. 4, 25, 3.
Étym. ἐπί, μάχη.
ἐπίμαχος, 1) leicht anzugreifen, angreifbar, von einem Orte, der einen leichten Angriff gestattet, τῇ ἦν ἐπίμαχον τὸ χωρίον τῆς ἀκροπόλιος, im Ggstz von ἄμαχος, Her. 1.84, wie τῇ μάλιστα ἔσκε ἐπίμαχον τοῦ τείχους 6.133 ; superl., 9.21 ; ὃ ἦν ἔκ τε θαλάσσης ἀπόκρημνον καὶ ἐκ τῆς γῆς ἥκιστα ἐπίμαχον Thuc. 4.31 ; Xen. Hell. 7.1.35 u. Sp.
2) = σύμμαχος, Sp., wie Porphyr.
3) kampffertig, Thom.Mag.
4) worüber man kämpft, streitig, Hel. 8.1.
2) = σύμμαχος, Sp., wie Porphyr.
3) kampffertig, Thom.Mag.
4) worüber man kämpft, streitig, Hel. 8.1.
ἐπίμαχος
ἐπί-μᾰχος, ον
μάχομαι
- easily attacked, assailable, Hdt., Thuc., etc.: of a country, open to attack, Thuc.