ἰδιαστής
ἰδιαστής, recluse
ἰδῐ-αστής, οῦ, ὁ,
- recluse, D.L. 1.25.
ἰδιαστής, οῦ (ὁ) [ῐδ] qui vit à l’écart, DL. 1, 25.
Étym. ἰδιάζω.
ἰδιαστής, ὁ, abgesondert für sich lebend, DL. 1.25.
ἰδιαστής, recluse