ἰδιοβουλέω
ἰδιοβουλέω, to follow one’s own counsel, take one’s own way
ἰδῐο-βουλέω [ῐδ],
- follow oneʼs own counsel, take oneʼs own way, Hdt. 7.8.δʹ (v.l. -εύειν), D.C. 43.27.
ἰδιο·βουλέω-ῶ [ῐδ] prendre conseil seulement de soi, DC. 43, 27.
Étym. ἴδιος, βουλή.
ἰδιοβουλέω, = ἰδιοβουλεύω, DC. 43.27.
ἰδιοβουλέω
ἰδιο-βουλέω,
βουλή
- to follow oneʼs own counsel, take oneʼs own way, Hdt.