ἰδιοθάνατος
ἰδιοθάνατος, dying a natural death
ἰδῐο-θάνᾰτος [θᾰ], ον,
- dying a natural death (cf. ἴδιος 1.6b), Vett.Val. 19.2.
ἰδιοθάνατος, ὁ, der eigene Tod, Sp.
ἰδιοθάνατος, dying a natural death