ἰδιοκτήμων
ἰδιοκτήμων, private owner
ἰδῐο-κτήμων, gen. ονος, ὁ,
- private owner, PTeb. 124.32 (ii B.C.), Heph.Astr. 1.1.
ἰδιο·κτήμων, ων, ον, gén. ονος [ῐδ] qui possède en propre, Héph. astr. Apot. 1, 1.
Étym. ἴδ. κτάομαι.