ἰδιογνωμονέω
ἰδιογνωμονέω, hold one’s own opinion, be
ἰδῐο-γνωμονέω,
- hold oneʼs own opinion, be self-opinionated, Phld. Vit. p.30 J., cf. D.C. 45.42, 53.21: ἰδιογνωμέω is f.l. in Id. 43.27.
ἰδιογνωμονέω-ῶ [ῐδ]
1 agir ou parler d’après son propre sentiment, DC. 45, 42, etc. ||
2 avoir une opinion à soi, Philod. De sup. 14.
Étym. ἰδιογνώμων.
ἰδιογνωμονέω, nach eigenem Sinne verfahren, DC. 45.42 u. öfter.