ὑψίτερος
ὑψίτερος, loftier
ὑψίτερος [ῐ], α, ον, Comp. of Adv. ὕψι,
- loftier, δρύες Theoc. 8.46.
ὑψίτερος, α, ον [ῐ] plus haut, Thcr. Idyl. 8, 46.
Étym. cp. de ὕψι.
ὑψίτερος, έρα, ερον, Kompar. vom adv. ὕψι, höher, erhabener, Theocr. 8.46.
ὑψίτερος, α, ον
Comp. of adv. ὕψι
- loftier, Theocr.