ὑψιπαγής
ὑψιπαγής, high-built, towering
ὑψῐ-πᾰγής, ές,
- high-built, towering, Σίπυλος APl. 16.132 (Theodorid.).
- 2 set on high, ὅπλα ὑ. κρεμάσασα Nonn. D. 2.712.
ὑψι·παγής, ής, ές [ῐᾰ] litt. « fixé en hauteur », qui se dresse fixe, Anth. 8, 177 ; A. Pl. 132.
Étym. ὕ. πήγνυμι.
ὑψιπαγής, ές, hoch befestigt, Σίπυλος, mit hohen Türmen, Theodorid. 7 (Plan. 132).
ὑψιπαγής
ὑψῐ-πᾰγής, ές
πᾰγῆναι
- high-built, towering, Anth.