ὑψιτενέω
ὑψιτενέω, aim high
ὑψῐ-τενέω,
- aim high, Theoctist. ap. Stob. vol. vp.1146 Hense.
ὑψιτενέω-ῶ [ῐ] tendre vers les hauteurs, Théoctist. (Stob. Fl. vol. 4, p. 142, l. 15 Mein.).
Étym. ὑψιτενής.
ὑψιτενέω, hohe Gesinnung haben, Theoctist. gnom. 21 (hinter Stob. Flor.).