ὑψιπετής

ὑψῐ-πετής, ές, (πίπτω)

• fallen from heaven, Παλλάδιον Eust. 1520.62, cf. Suid.
• • • 2 lofty, ἀμπτάμενος οὐράνιον ὑ. ἐς μέλαθρον E. Hec. 1101 (lyr.).
    • 3 v. foreg. fin.