ὑψιπέτηλος
ὑψιπέτηλος, with high foliage, towering
ὑψῐ-πέτηλος, ον, Ion. and Ep. for ὑψιπέτᾰλος,
- used like ὑψίκομος, of trees, Il. 13.437, Od. 4.458, 11.588.
ὑψι·πέτηλος, ος, ον [ῐ] ion. c. ὑψιπέταλος, Il. 13, 437 ; Od. 4, 458 ; 11, 588.
ὑψιπέτηλος, ion. u. ep. = ὑψιπέταλος, hoch belaubt, δένδρεον Il. 13.437, Od. 4.458, 11.588.
ὑψιπέτηλος
[ὕψι + πέταλον.]
Lofty and leafy (cf. ὑψίκομος): δένδρεον Il. 13.437 : Od. 4.458. Cf. Od. 11.588.
ὑψιπέτηλος (πέταλον): with lofty leaves or foliage.
ὑψιπέτηλος
ὑψῐ-πέτηλος, ον,
Epic for ὑψιπέταλος
- with high foliage, towering, Hom.