ὑψιμέδων
ὑψιμέδων, ruling on high
ὑψῐ-μέδων, οντος, ὁ,
- ruling on high, Ζεύς Hes. Th. 529, B. 14.51; ὑ. θεῶν τύραννον Ar. Nu. 563 (lyr.).
- II metaph., towering, Παρνασός Pi. N. 2.19.
ὑψι·μέδων, οντος [ῐ] adj. m. qui domine en haut, c. à d. dans le ciel ou dans les airs, ép. de Zeus, Hés. Th. 529 ; Bacchyl. 15, 51 ; Ar. Nub. 563 ; et du Parnasse, Pd. N. 2, 29.
Étym. ὕ. μέδων.
ὑψιμέδων, οντος, ὁ, der hoch herrschende, in der Höhe herrschende ; Ζεύς Hes. Th. 529 u. sp.D., wie Coluth. 51 ; Παρνασός Pind. N. 2.19.
ὑψῐμέδων
- 1ruling on high met. παρὰ μὲν ὑψιμέδοντι Παρνασσῷ N. 2.19
ὑψιμέδων
ὑψῐ-μέδων, οντος,
- Iruling on high, Hes., Ar.
- IImetaph. towering, Pind.