ὑψίκρημνος
ὑψίκρημνος, with high crags
ὑψῐ-κρημνος, ον,
- with high crags, Μίμας Hom. Epigr. 6.5.
- II built on a high crag, πόλισμα A. Pr. 421 (lyr.), cf. Fr. 32.
ὑψί·κρημνος, ος, ον :
1 aux escarpements élevés ou profonds, Hom. Epigr. 6, 4 ||
2 bâti sur une hauteur escarpée, Eschl. Pr. 421.
Étym. ὕ. κρημνός.
ὑψίκρημνος, mit hohen, steilen Abhängen ; Hom. ep. 6.5 ; πόλισμα, Aesch. Prom. 419 ; Her. vit.Hom. 17.
ὑψίκρημνος
ὑψί-κρημνος, ον,
- Iwith high crags, of a mountain, Hom. Epigram.
- IIof towns, built on a high crag, Aesch.