Δυσνίκητος
Could not find Δυσνικήτου in Logeion dictionaries.
Δυσνικήτου Proper-name noun: masculine genitive singular of Δυσνίκητος
Disniceto arconte de Atenas en 370/69 a.C. IG l.c., D.46.13, D.S.15.57.
Δυσνίκητος, ου (ὁ) Dysnikètos (litt. l’invincible) h. Dém. 1132, 25.
Étym. cf. le préc.