δυσμήτηρ
δυσμήτηρ, not a mother
δυσ-μήτηρ, ερος, ἡ, in Od. 23.97 μῆτερ ἐμὴ δύσμητερ my mother
- yet no mother, cf. Lyc. 1174, Nonn. D. 46.194.
1 mala madre, madre cruel
μῆτερ ἐμή, δύσμητερ
δύσμητερ, ἀπηνέος ἴσχεο λύσσης
2 madre desdichada
ὦ μῆτερ, ὦ δύσμητερ, οὐδὲ σὸν κλέος ἄπυστον ἔσται
δυσ·μήτηρ, ερος, voc. δύσμητερ (ἡ) mauvaise mère, Od. 23, 97 ; Lyc. 1174.
Étym. δ. μήτηρ.
δυσμήτηρ, ἡ, böse Mutter ; Homer einmal, Od. 28.97 μῆτερ ἐμὴ δύσμητερ, ἀπηνέα θυμὸν ἔχουσα ; – Lycophr. 1174.
δυσμήτηρ
[δυσ- 1 + μήτηρ.]
In voc. δύσμητερ, mother of an ill sort Od. 23.97.
δυσμήτηρ : only voc., my mother, yet no mother, Od. 23.97†.
δυσμήτηρ
- not a mother, Od.