διαδικέω
διαδικέω, contend at law (δια-)
διαδικέω2, do wrong, injure (δι-)
Could not find διαδικούντων in Logeion dictionaries.
διαδικούντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of διαδικέω
διαδικούντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of διαδικέω2
- contend at law, πρός τινα PRein. 19.16 (ii B. C.); οἱ διαδικοῦντες the contending parties, Plu. Apophth.reg. 2.196c, POxy. 1101.8 (iv A.D.).
- 2 decide a suit, οἱ διαδικοῦντες the jurors, D.C. 40.55 (s. v.l.).
- do wrong, injure, D.C. 58.16.
pleitear, entablar un pleito
πρὸς αὐτὸν περὶ τῶν συναλλαγμάτων
οἱ διαδικοῦντες
los litigantes
• pero οἱ διαδικοῦντες los adversarios, los contrarios, POxy.1101.8 (IV d.C.), tb.
τὸ διαδικοῦν μέρος
la parte contraria, el adversario