διαδικαιόω
διαδικαιόω, to justify an action
διαδῐκ-αιόω,
- justify an action, Th. 4.106; defend as matter of right, ὑπέρ τινος, D.C. 39.60; defend a personʼs right, τὰ τοῦ Καίσαρος Id. 40.62.
1 tr. propugnar, proponer abiertamente c. ac. de abstr.
ἐκ τοῦ φανεροῦ διαδικαιούντων αὐτά
διεδικαίου δὲ τὴν πράξιν οὐδείς
2 intr. salir en defensa de, defender
ὑπὲρ αὐτοῦ
δια·δικαιόω-ῶ [ῐκ] (impf. διεδικαίουν)
1 regarder comme juste, approuver : τι, Thc. 4, 106, qqe ch. ||
2 p. suite, prendre la défense de : τι, DC. 46, 32, de qqe ch. ; τί τινος, DC. 40, 62, des intérêts de qqn ; abs. ὑπέρ τινος, DC. 39, 60, de qqn.
διαδικαιόω, etwas als Recht verteidigen, τί, Thuc. 4.160 u. Sp.; τά τινος, ὑπέρ τινος, DC. 40.62, 39.60, durchfechten, verteidigen.
διαδικαιόω
fut. ώσω
- to hold a thing to be right, Thuc.