διάλλαξις
διάλλαξις, separation
διάλλ-αξις, εως, ἡ,
- separation, μιγέντων Emp. 8.3, cf. Hp. Vict. 1.10.
- 2 pl., attempts at reconciliation, Pl. Ep. 350d.
1 cambio, intercambio, permutación
ἀλλὰ μόνον μίξις τε διάλλαξίς τε μιγέντων ἔστι
αὔξησις, μείωσις, δ.
como actividades regidas por el fuegoδ. καὶ ἐνάλλαξις
2 plu. tentativas de reconciliación
οὐ πειθόμενοι ταῖς ὑπ' ἐμοῦ διαλλάξεσι
διάλλαξις, εως (ἡ) réconciliation, Empéd. (Arstt. Gen. et corr. 1, 1, 7, etc.).
Étym. διαλλάσσω.
1. scheiding:
2. bemiddelingspoging: