διασύρω
διασύρω, to tear in pieces
Could not find διασύροντος in Logeion dictionaries.
διασύροντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of διασύρω
- tear in pieces, κρέα prob. in Theopomp.Hist. 76: metaph., pull to pieces, i.e. to disparage, ridicule, Alex. 141.11, 237; διεσύρε τὰ παρόντα D. 13.12, al.; λοιδορούμενος καὶ διασύρων Id. 18.180, cf. Plb. 4.3.13, Phld. Ir. p.59 W., etc.
- II break up, disperse, σύνοδον Plb. 10.42.4.
- III draw through, Paul.Aeg. 6.25:—Pass., to be drawn to one side, Hippiatr. 26.
A
I tr.
1 dispersar, disolver
τὴν σύνοδον
2 c. ac. de pers. arrastrar por el suelo, como tortura
περιάψωμεν σχοινίον περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ διασύρωμεν αὐτόν
3 tirar con fuerza de
τὰς ῥαφάς
τῇ τῶν διασυρομένων χειρῶν βίᾳ
II en v. med.-pas.
1 interrumpirse, acabar
διεσύρη ... ἡ τῆς ἀρχῆς δυναστεία
2 medic. sufrir una distensión, Hippiatr.26.5.
B fig.
I tr.
1 burlarse de, menospreciar c. ac. de cosas y abstr.
τὰ περὶ τῆς διακοσμήσεως
τὰ παρόντα
τὴν ἐπιστολήν
τὰς ... ἀντιλογίας
τὴν δύναμιν
τὰ σεμνότατα
• c. ac. de pers.
ὑμᾶς
τὸν Πλάτωνα
• abs. Phld.Ir.28.17, Plu.2.500a
• en v. pas., Anaximen.Rh.1433b6.
2 abusar de
σου τὴν ἐπιείκειαν
II intr.
1 c. suj. de pers. gruñir, protestar
τὸ δ' ὄψον ἂν μὴ θερμὸν ᾖ, διασύρομεν
2 c. suj. de pers. demorarse, permanecer
αὐτόθι
3 c. suj. de cosas y abstr. prolongarse, durar en v. med.-pas.
ταῦτα ἕως τοῦ ... Ἀναστασίου διεσύρη λαλούμενα
2) durchziehen, verhöhnen, schmähen ; διασέσυρκε τὴν τέχνην Diphil. Ath. VI.247c ; Aesch. 1.132 ; καὶ λοιδορεῖσθαι, Dem. 18.180, u. öfter ; χλευάζων δ., Pol. 4.3 ; – Sp., wie Luc. Nigr. 31, τί τινος, etwas an ihm ; Plut. adv. Stoic. 29 ; Pallad. 46 (IX.174).
- to tear in pieces: metaph. to pull to pieces, i.e. to disparage, ridicule, Dem.